هدف‌ این‌ مقاله‌ بررسی‌ تأثیر انقلاب‌ مبتنی‌ بر توانمندیهای‌ اطلاعاتی‌ فن‌آوری‌ بر تواناییهای‌ نظامی‌ کشورها، بویژه‌ کشورهای‌ جهان‌ سوم‌ است‌. به‌ کارگیری‌ آموزش‌ و فن‌آوری‌ سطح‌ بالا از سوی‌ کشورهای‌ پیشرفته‌، اگرچه‌ موفقیتهای‌ بسیاری‌ را به‌ دنبال‌ داشته‌است‌، اما در جنگ‌ زمینی‌ قرن‌ بیست‌ و یکم‌، موفقیت‌ از آن‌ کشوری‌ خواهدبود که‌ با تکیه‌ بر شمار رزمندگان‌ ، به‌ فن‌آوری‌ و آموزش‌ نیز دست‌ یابد؛ توانایی‌ این‌ فن‌آوریها، اعم‌ از سازمانهای‌ خبری‌، ماهواره‌های‌ جاسوسی‌ و سیستمهای‌ ارتباطی‌، امروزه‌ در انحصار کشورهایی‌ خاص‌ نمی‌باشد و تکیه‌ صرف‌ بر برتری‌ فن‌آوریهای‌ فوِ جهت‌ برتری‌ در میدان‌ نبرد زمینی‌ غیر واقعی‌ است‌؛ زیرا بسیاری‌ از کشورها بر دستیابی‌ به‌ این‌ فن‌ آوریها تأکید می‌ورزند. بدین‌ لحاظ‌ جنگ‌ زمینی‌ قرن‌بیست‌ویکم‌، جنگی‌ تمام‌عیار، کامل‌، رسته‌ ازهرگونه‌ قیدوبند وآزادشده‌ ازطریق‌ فن‌آوری‌ خواهدبود.