بر اساس دکترین جدید امنیت ملی آمریکا، نیروهای نظامی این کشور در منطقه‎ی آسیا ـ پاسفیک متمرکز خواهند شد. تغییر رویکرد قاره‎ای آمریکا از منطقه‎ی خاورمیانه به پاسفیک، متأثر از چندین عامل به هم مرتبط بوده است. اولین عامل به تحول کیفی و تعدیل کمی در وضعیت نظامی جهان به‎ویژه ایالات متحده برمی‎گردد. در واقع، فقط محل جغرافیایی نیروهای آمریکایی تغییر نمی‎کند، بلکه ماهیت و مسئولیت‎های این نیروها نیز طبق دکترین جدید امنیت ملی متحول می‎شوند. دومین عامل مهم به لزوم تشکیل یک اتحاد چندجانبه‎ی نظامی ـ امنیتی جدید به‎منظور کنترل و مهار مربوط می‎شود. در واقع، به نوعی یک کمربند امنیتی در اطرف چین کشیده خواهد شد تا قدرت اقتصادی و نظامی این کشور را مهار کند. سومن عامل تغییر به شکست راهبردهای مداخله‎جویانه‎ی واشنگتن در منطقه‎ی خاورمیانه و شمال آفریقا مربوط م‎ شود. از پیامدهای کاهش حضور نظامی آمریکا در منطقه، می‎توان به افرایش نقش و بازیگری متحدین سنتی این کشور در منطقه و اولویت‎یابی راهبرد مهار و تحریم در سیاست خارجی آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران اشاره نمود.