احمدزادهکرمانی، حمید و امینزادهگوهرریزی، بهرام. (۲۰۱۹). ارزیابی ابعاد تابآوری شهری با استفاده از روش میانگین مجموع فواصل از حد بهینه (مطالعه موردی: منطقه ۹ شهرداری مشهد). فصلنامه علمی پژوهشهای بومشناسی شهری.
احمدیان، عباس. (۱۳۹۴). تبیین ماهیت انواع نفوذ و رابطهی آنها با دستگاه چهار طیفی تهدید (سخت، نیمهسخت، نرم و مرکب و نفوذ نوین به مثابه یک راهبرد جایگزین تهدید). فصلنامه امنیت ملی، ۱۸ (۵)، ۹۸-۶۱.
افتخاری، اصغر. (۱۳۹۱). امنیت نرم؛ رویکردی قدرتمحور. تهران: انتشارات دانشگاه امام صادق (ع).
بوزان، باری؛ ویور، اوله و دوویلد، جاپ. (۱۳۹۲). چارچوبی تازه برای تحلیل امنیت. ترجمه علیرضا طیب. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
پوراحمدی، حسین و عزیزی، رادمان. (۱۳۹۱). تأثیر جهانیشدن سرمایه بر جنگ نرم علیه جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه علمی مطالعات انقلاب اسلامی، ۳۰ (۹)، ۲۸-۹.
نای، جوزف. (۱۳۸۷). قدرت در عصر اطلاعات. ترجمه سعید میرترابی. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
حبیبی، محمد و صبوری، مجتبی. (۱۳۹۱). جنگ نرم و امنیت فرهنگی جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه امنیت پژوهی، ۱۱ (۴۰).
خسروی، استعلاجی؛ پیری، عیسی و صباغی، مریم. (۲۰۲۲). تحلیل و ارزیابی تابآوری بافت فرسوده شهری (محدوده مورد مطالعه: منطقه ۷ تهران). فصلنامه علمی نگرشهای نو در جغرافیای انسانی.
رفیعیان، مجتبی؛ رضایی، محمدرضا؛ علیپورهیر، اکبر و شایان، سیاوش. (۱۳۸۹). تبیین مفهومی تابآوری و شاخصسازی آن در مدیریت سوانح اجتماعمحور. فصلنامه مدرس علوم انسانی- برنامهریزی و آمایش فضا، ۱۴ (۴)، ۱۹-۱.
روانی، ن. م. ع. (۲۰۰۹). ابعاد تهدید نرم در استراتژی امنیت ملی آمریکا. فصلنامه دفاعی و امنیتی، ۲۱ (۶)، ۶۰-۲۴.
روحی، محمدرضا؛ فیروزکوهی، محمود و حسینی، حسن. (۱۴۰۰). الگوی کاربست قدرت نرم در نفوذ فکری-فرهنگی غرب بر جریان روشنفکری دینی و نسبت آن با امنیت نرم جمهوری اسلامی ایران. دوماهنامه مطالعات قدرت نرم، ۱۱ (۲۷)، ۱۳۲-۱۰۳.
زاهدیانپور، مهدی؛ رادان، مجتبی و جمشیدی، زینب. (۲۰۲۳). ارائه الگویی برای ارزیابی تابآوری شریانهای مواصلاتی جادهای. فصلنامه علمی جاده.
عامری، داوود. (۲۰۱۲). درآمدی بر مولفههای اساسی جنگ نرم. فصلنامه راهبرد فرهنگ، ۴ (۱۶)، ۳۳.
عزیزی، مجتبی. (۱۴۰۱). دشمنشناسی و جنگ نرم از منظر نهجالبلاغه. فصلنامه علوم زیستمحیطی و دانش جغرافیا، ۴ (۲)، ۵۵-۴۴.
عزیزی، مهدی؛ حیدری، رضا و رستمی، فرحناز. (۲۰۲۳). ارزیابی تابآوری معیشتی بهرهبرداران نظام بیشهزراعی شهرستان پاوه در مواجهه با خشکسالی. مجله پژوهشهای ترویج و آموزش کشاورزی.
عقیلی، سیدوحید و مصطفوی، فرید. (۱۳۹۲). ماهیت تهدید نرم، ابعاد و ویژگیها. دانشنامه حقوق و سیاست، ۱۹، ۴۲-۲۵.
غیاثوند، ابوالفضل و عبدالشاه، مونا. (۲۰۱۵). مفهوم و ارزیابی تابآوری اقتصادی ایران. فصلنامه پژوهشنامه اقتصادی، ۱۵ (۵۹)، ۱۸۷-۱۶۱.
فرخی، مرتضی. (۱۳۹۰). مولفههای جنگ نرم در نبردهای آینده. فصلنامه مطالعات قدرت نرم، ۱ (۲).
فلاحی، سیداحمد. (۱۳۹۴). شبکههای ماهوارهای و تلاش برای شکست گفتمان انقلاب اسلامی. فصلنامه مطالعات انقلاب اسلامی، ۱۲ (۴۱)، ۱۰۸-۸۷.
ماهپیشانیان، مهسا و روانی، م. م. ع. (۲۰۱۰). سلاحهای رسانهای آمریکا در جنگ نرم با جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه عملیات روانی، ۲۷ (۷)، ۱۸۳-۱۶۲.
محمدیفر، نجات و روانی، ن. پ. م. ع. (۲۰۱۲). تهدیدات امنیت نرم در جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه آفاق امنیت، ۳۲ (۸)، ۱۴۴-۱۱۷.
میرجلیلی، سیدحسین و بزرگی، وحید. (۲۰۱۸). بررسی شاخص ترکیبی تابآوری اقتصادی ایران طی سالهای ۱۳۹۴-۱۳۸۴. فصلنامه راهبرد اقتصادی، ۷ (۲۶)، ۳۴-۷.
نائینی، علیمحمد. (۱۳۸۹). بررسی تطبیقی تهدیدهای سهگانه سخت، نیمهسخت و نرم. فصلنامه راهبرد دفاعی، ۸ (۳۰).
نائینی، علیمحمد و ابراهیمی، خدیجه. (۱۳۹۲). جنگ نرم، مولفهها و شاخصهای فرهنگی. فصلنامه مطالعات قدرت نرم، ۳ (۸)، ۳۲-۷.
Cutter, S. L., Barnes, L., Berry, M., Burton, C., Evans, E., Tate, E., & Webb, J. (2008). A place-based model for understanding community resilience to natural disasters. Global Environmental Change, 18(4), 598-606.
Cutter, S. L., Boruff, B. J., & Shirley, W. L. (2003). Social vulnerability to environmental hazards. Social Science Quarterly, 84(2), 242-261.
Gallopín, G. C. (2006). Linkages between vulnerability, resilience, and adaptive capacity. Global Environmental Change, 16(3), 293-303.
Holling, C. S. (1973). Resilience and stability of ecological systems. Annual Review of Ecology and Systematics*, 4(1), 1-23
Josef Joffe. (2001). Who's Afraid of Mr. Big? The National Interest, Summer.
Klein, R. J., Nicholls, R. J., & Thomalla, F. (2003). Resilience to natural hazards: How useful is this concept? Global Environmental Change Part B: Environmental Hazards, 5(1), 35-45.
Maguire, B., & Hagan, P. (2007). Disasters and Communities: Understanding Social Resilience. The Australian Journal of Emergency Management, 22(2), 16-20.
Nye, J. S. (2004). Soft power: The means to success in world politics. PublicAffairs.
Price, M. (2012). Iran and the Soft War. International Journal of Communication, 6, 2397-2415.
Rennick, S. A. (2010). The US Smart Power Approach. EAG Policy Paper, No. 8, January.
Smit, B., & Wandel, J. (2006). Adaptation, adaptive capacity and vulnerability. Global Environmental Change, 16(3), 282-292.
