مروری بر تجربه‎ی فعالیت‌های امنیتی و دفاعی کشورها در چند سال اخیر نشان می‌دهد که به‎کارگیری فناوری‌های همگرا در این فعالیت‌ها بسیار مورد تأکید است. امروزه در خدمت گرفتن هر فناوری که مطابق با منافع ملی و تأمین‎کننده‏ی امنیت ملی باشد، امری مبرهن به‎نظر می‌رسد و این مهم میسر نمی‌شود، مگر بر پایه‎ی شناخت کامل این فناوری‌ها و آشنایی با جنبه‌های کاربردی آنها که توان عملیات را ارتقا داده، توان مقابله و عکس‎العمل را از بیگانگان سلب می‌نماید. این مقاله میان رشته‌ای، به کاربرد فناوری‌های نانو، زیستی، اطلاعات و شناخت (NBIC) در شکل‌دهی به فضای رزم آینده و نیز فرصت‎ها و تهدیدات ناشی از آن در حوزه‌ی دفاعی کشور می‌پردازد.
فناوری یکی از مهم‎ترین عوامل برتری قدرت نظامی بوده و برتری فناورانه منجر به برتری در ابعاد مختلف خواهد شد. این فناوری‌ها از هم‎اکنون آثار خود را نشان داده و از آنها به‎عنوان فناوری‌های انقلابی یاد می‌شود که دگرگونی و تحول بنیادین و عمیقی ایجاد می‌نمایند؛ در این راستا همان‎طور که مشخص است بیش‎ترین تأثیر این فناوری‌ها در حوزه‎ی دفاعی می‌باشد و در آینده برتری و قدرت در دست کشوری است که این فناوری‌ها را شناخته و به کار گیرد. ‏بنابراین، پژوهش حاضر، از نوع کاربردی با ماهیت توصیفی می‌باشد؛ از آن جهت توصیفی است که به وصف و بررسی رابطه‎ی بین فناوری‌های همگرا و فضای رزم می‌پردازد.