دیپلماسی انقلابی هوشمند در تحولات جهانی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه امام جسین(ع)

2 دانشگاه جامع امام حسین(ع)

چکیده

با پیشرفت روند جهانی‌شدن، عده‌ای دوران انقلاب‌ها را خاتمه یافته تلقی کرده و می‌کوشند مفهوم گفتگو و «دیپلماسی» را مترادف با سازگاری و متضاد با مفهوم انقلاب نشان دهند. از نظر ایشان انقلابی‌گری و تنش‌زایی یکی بوده و بویژه عصر جهانی‌شدن را عصر گفتگو به‌جای انقلاب می‌دانند. مسئله این پژوهش نمایش همسویی دیپلماسی و انقلابی بودن در عصر جهانی‌شدن، در قالب ویژگیهای مفهوم «دیپلماسی انقلابی» است. هدف پژوهش، امتداد مفاهیم «دیپلماسی» و «دیپلماسی دفاعی» به فضای انقلاب و انقلاب اسلامی و بیان اصول و ویژگی «دیپلماسی انقلابی» در عصر تحولات جهانی است. نوع پژوهش بنیادی و روش آن آمیخته، توصیفی ـ موردی، و برای پردازش داده‌های اصلی، «شیوه تأثیر متقابل رویداد، روندها» انتخاب شده است. نتیجه پژوهش و بررسی گویا است که مفاهیم گفتگو، رایزنی یا «دیپلماسی» با مفهوم انقلاب در عصر جهانی‌شدن تضادی ندارد و این دو همچنان جایگاه برجسته‌ خود را در روابط بین‌الملل حفظ کرده است. در این میان، انقلاب اسلامی در گذار از تحولات جهانی با ابداع نوع جدیدی از گفتگو با عنوان «دیپلماسی انقلابی» ظرفیت‌های نوین دیپلماتیک را ایجاد کرده است. همان گونه که در بیانات مقام معظم رهبری (مدظله‌العالی) بر رعایت اصول انقلابی در موضوع «دیپلماسی» تأکید، و ویژگی مفهوم نوین «دیپلماسی انقلابی هوشمند» ترسیم شده است. دیپلماسی انقلابی و هوشمند یگانه روشی است که این توان را دارد تا بر پایه‌ اصول انقلابی، ظرفیت و فرصتهای نوین همکاری‌ چندجانبه بین‌المللی ایجاد، و تهدید و تحریم‌های هوشمند و هم‌چنین «دیپلماسی اجبار» دشمنان را بی‌اثر سازد.

کلیدواژه‌ها


آیات «قرآن کریم»

امام خمینی، آیت‌الله‌العظمی موسوی خمینی(ره)، سید روح‌الله. مجموعه صحیفه نور.

امام خامنه‌ای، آیت‌الله‌العظمی حسینی خامنه‌ای (مدظله­العالی) سید علی، «حدیث ولایت» مجموعه بیانات در سایت رهبری.

اسدی، ناصر (1386). دیپلماسی اجبار، گستره و محدودیت‌ها در دنیای معاصر. پژوهشنامه خلع‌سلاح. ش 1.

امینیان، بهادر (1396). به‌کارگیری زور به‌عنوان ابزار سیاست خارجی امریکا معضل فراروی ترامپ. فصلنامه سیاست دفاعی. ش 99.

بیلیس، جان؛ المیت، استیو (1383). جهانی‌شدن سیاست: ج 1. مؤسسه ابرار معاصر.

تهامی، مجتبی (1378). امنیت ملی. دانشگاه عالی دفاع ملی.

جلالی، هوشنگ (1383). ماهنامه دانشگاه عالی دفاع ملی. ش 52.

جوبتاشان، فرزاد (1381). امنیت و ناامنی از نگاه تئوری‌های امنیت. روزنامه جام جم. ش 764. 5 دی.

حسینی جیر دهی، حسین (1371). سیاست دفاعی، چارچوبی برای تحلیل. مجله سیاست دفاعی. شماره اول. سال اول.

حسن‌لو، خسرو (1386). دیپلماسی دفاعی آینده و کارکردها. فصلنامه مطالعات راهبردی و امنیتی دانشکده فرماندهی و سپاه. شماره 49.

حسن‌لو، خسرو (1393). رساله دفاع هوشمند در نظام دفاعی جمهوری اسلامی ایران. دانشگاه عالی دفاع ملی.

دیویس پل. کی (1384). چالش‌های نوین، ابزارهای نوین برای تصمیم‌گیری دفاعی. تهران: معاونت عملیات ستاد مشترک سپاه.

روزنامه ایران (1382). هفتم بهمن ماه.

شمخانی، علی (1381). استراتژی دفاعی جمهوری اسلامی ایران پس از جنگ با عراق. گاهنامه برداشت اول. سال اول. شماره صفر.

صدوقی، مرادعلی (1383). نسبت دیپلماسی نظامی و سیاست خارجی. فصلنامه اطلاعات راهبردی.

عسگری، محمود (1385). دیپلماسی دفاعی. فصلنامه اطلاعات راهبردی. مرکز تحقیقات راهبردی دفاعی. سال چهارم.

علی بابایی، غلامرضا (1377). فرهنگ روابط بین‌الملل. موسسه چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه.

فری هرون اوئر (1385). سیاست دفاعی. برگردان سید سعادت حسینی. فصلنامه مطالعات دفاعی و امنیتی.

کرفلد، فان مارتین (1386). بازاندیشی مفهوم جنگ. مترجم عبادالله حیدری. موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی، مرکز آینده‌پژوهی علوم و فناوری دفاعی.

متقی، ابراهیم؛ پوستین‌چی، زهره (1395). رهیافت و فرایندهای دیپلماسی دفاعی. مرکز تحقیقات راهبردی.

 نائینی، علی‌محمد (1387). مبانی مأموریت سپاه در مقابله با تهدیدات نرم. فصلنامه عملیات روانی. سال 5. شماره 20.

نوروزی خیابانی، مهدی (1374). فرهنگ لغات و اصطلاحات سیاسی. تهران: نشر نی.

Dictionary of Political Terms- 1374 Mehdi nowruzi – ney publishing house

Nye, joseph, Future of Power, Publisher: Public Affairs,2011

Perez. Aida M. Coercive Diplomacy in the 21 st Century:A New Framework for the "Carrot and Stick" University of Miami, 2015

http://www.tebyan.net

http://www. Khamenei.com